ၿမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၃၇၂ ခုႏွစ္ နယုန္လဆန္း ၁၃ ရက္ အဂ္ါေန.
ကၽြန္ေတာ္ သံုးရက္ေလာက္ Post မေရးၿဖစ္ခဲ.ဘူး။ အမွန္ဝန္ခံရရင္ေတာ. အထီးက်န္ဆံ စိတ္ဓါတ္က် စိတ္ေလၿပီး ဘာမွမလုပ္ၿဖစ္ပဲ ေလေနခဲ.တာပါ။ တစ္ကယ္ေတာ. ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္လက္မဲ.နဲ. အားေနတံုးမွာ အရင္မဖတ္ၿဖစ္ခဲ.သမွ် အတိုးခ်ၿပီး စာေတြ ကဗ်ာေတြ ၿပန္ဖတ္ရင္းနဲ. ကၽြန္ေတာ္ ခံစားမိသမွ် အႏုပညာေတြကို မိတ္ေဆြမ်ားထံ ေဝမွ် ေပးခ်င္စိတ္ (အေတာ္ၿပင္းၿပတဲ. လံႈ.ေဆာ္စိတ္) ေၾကာင္.လဲ ဒီ Blog ေလးလုပ္ၿဖစ္ခဲ.တာပါ။
Blog နဲ.ပါတ္သက္သမွ် နည္းစနစ္ တစ္ခုမွမကၽႊမး္က်င္ဘဲ Blog ေရးေနတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္.မွာ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း ရွားပါတယ္။ ခုေနာက္ပိုင္းမွာလဲ တစ္ေယာက္တည္း ေနၿဖစ္တာမ်ားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ. ခံစားခ်က္ေဝဒနာေတြ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ ေပၚ လာခဲ.ရင္ ခံစားမႈေနာက္လိုက္ရင္း စိတ္ဓါတ္က် စိတ္ေလ လါ မိတယ္ ေလ။
မေန.ကမွ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္က မေမွ်ာ္လင္.ပဲ ဖုန္းေခၚလာပါတယ္။ သူကBlog အေၾကာင္းေၿပာရင္း နဲ. ကၽႊန္ေတာ္.ကို အားေပး တိုက္တြန္းၿပီး ေဝဒနာတစ္ခ်ိဳ. ကုစားေပးလိုက္ပါတယ္။ သူ.အားေပးစကားေၾကာင္. စိတ္ကိုၿပန္ ထိန္းလာႏိုင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္. စိတ္ခြန္အားေတြၿပန္ၿပည္.လာခဲ.ရပါတယ္။
တကယ္ေတာ. ဘဝမွာ ထာဝရမိတ္ေဆြေကာင္းရွိဖို. သိပ္လိုအပ္ပါတယ္။ ထာဝရမိတ္ေဆြေကာင္းဆိုတာကလဲ ဘယ္မွာမ်ားမ်ား ရိွပါ.မလဲ။ ဆရာႀကီး ဦးဂိုအင္ကာ ရဲ.စကားနဲ.ေၿပာရရင္ "ကလွ်ာဏမိတၱ" ပါပဲ။ မိမိအက်ိဳးကို မငဲ.ကြက္ပဲ ဘာေမွ်ာ္လင္.ခ်က္မွမထားပဲ တစ္ေယာက္အက်ိဳး တစ္ေယာက္ ေဆာင္ရြက္ေပးေနခ်င္တဲ. စိတ္ေစတနာ အရင္းခံရိွ ေနသူဟာ "ကလွ်ာဏမိတၱ" ပဲေပါ.။
ဆရာႀကီးဦးဂိုအင္ကာ ကေတာ. သံသရာလြတ္ေၿမာက္ေရး အတြက္ပါ ကိုယ္သိထားတဲ. မွန္ကန္မြန္ၿမတ္တဲ. တရားနည္းလမ္းေတြကို ေပးေဝမွ်ၿပီး ထာဝရေအးခ်မ္းမႈကိုေပးႏိုင္ တဲ.မိတ္ေဆြ ဟာ "ကလွ်ာဏမိတၱ" တဲ.။ ကၽႊန္ေတာ္.ကို အခ်ိန္ကိုက္ ေအးခ်မ္းသက္သာေအာင္ ကုစားေပးၿပီး တြန္းအား တစ္ရပ္ေပးလိုက္တဲ. မိတ္ေဆြေကာင္းသူငယ္ခ်င္း ကို အထူးေက်းဇူး တင္မိပါတယ္။
ဒီေလာကႀကီးမွာ တစ္ဦးစီဟာ "ကလွ်ာဏမိတၱ" ေတြသာ ၿဖစ္ေနၾကမယ္ဆိုရင္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ေတြကင္း ၿပီး သာယာေအးခ်မ္း တဲ. ကမာၻ ႀကီး ၿဖစ္ေနမွာပါ။
"ကလွ်ာဏမိတၱ" ထာဝရမိတ္ေဆြ သို. ေက်းဇူးတင္ လွ်က္
ရႊင္လန္းခ်မ္းေၿမ.ၾကပါေစ။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment